Flaman Bölgesi’nde evsizlik krizi derinleşiyor: 21 bini aştı, gençler ve çocuklar risk altında
Belçika’nın Flaman Bölgesi’nde evsiz sayısı 21 bini aşarken, her 5 evsizden birinin genç yetişkin olduğu ortaya çıktı. Akademik araştırmalar, evsizliğin yalnızca sokakta yaşayanları değil, geçici barınma koşullarında yaşayan “görünmez” grupları da kapsayan ciddi bir sosyal krize dönüştüğünü gösteriyor.
Flaman Bölgesi’nde evsizlik krizi derinleşiyor: 21 bini aştı, gençler ve çocuklar risk altında
Belçika’nın Flaman Bölgesi’nde evsiz sayısı 21 bini aşarken, her 5 evsizden birinin genç yetişkin olduğu ortaya çıktı. Akademik araştırmalar, evsizliğin yalnızca sokakta yaşayanları değil, geçici barınma koşullarında yaşayan “görünmez” grupları da kapsayan ciddi bir sosyal krize dönüştüğünü gösteriyor.
Belçika’nın Flaman Bölgesi genelinde evsizlik sorunu giderek büyüyor. KU Leuven tarafından yürütülen kapsamlı araştırmaya göre bölgede yaklaşık 14 bin 822 yetişkin ve 6 bin 606 çocuk olmak üzere toplam 21 binden fazla kişi kalıcı bir barınaktan yoksun durumda.
Araştırmayı yürüten ekipte yer alan Koen Hermans, elde edilen verilerin önceki bulguları doğruladığını belirterek, evsizliğin hem yaygınlığını koruduğunu hem de coğrafi olarak genişlediğini ifade etti. Hermans, “Evsizlik beklenmedik bölgelerde bile yüksek seviyelerde seyrediyor. Yerel yönetimler ve sosyal hizmetler dahi bu tablo karşısında şaşkınlık yaşıyor” dedi.
Bazı Bölgelerde Artış Dikkat Çekiyor
Araştırma, Demerland, Asse-Dilbeek-Affligem, Rivierenland ve Kuzey Limburg bölgelerinde gerçekleştirilen saha çalışmalarına dayanıyor. Özellikle Kuzey Limburg ve Rivierenland bölgelerinde yapılan tekrar sayımlarda evsiz sayısının arttığı tespit edildi.
Uzmanlara göre bu artış, Flaman Bölgesi’nin Avrupa genelinde gözlenen evsizlik eğilimini takip ettiğini ortaya koyuyor. Artan kira fiyatları, konut arzındaki yetersizlik ve sosyal destek mekanizmalarındaki sınırlılıklar bu eğilimin temel nedenleri arasında gösteriliyor.
“Görünmeyen Evsizlik” Yaygınlaşıyor
Araştırmada öne çıkan en önemli bulgulardan biri, evsizliğin yalnızca sokakta yaşayan bireylerden ibaret olmadığı gerçeği oldu. Bölgede evsizlerin büyük bir kısmı, geçici olarak arkadaş ya da aile yanında kalan ve “sofa sörfçüleri” olarak tanımlanan kişilerden oluşuyor.
Bu durum, resmi istatistiklerin evsizliğin gerçek boyutunu çoğu zaman tam olarak yansıtamadığını ortaya koyuyor. Araştırmaya göre evsiz nüfusun yüzde 35 ila 45’ini kadınlar oluştururken, kadınlar ve çocuklar genellikle daha az görünür durumda bulunuyor.
Genç Yetişkinler En Kırılgan Grup
Veriler, 18-25 yaş aralığındaki gençlerin evsizlikten orantısız şekilde etkilendiğini gösteriyor. Bölge genelinde her 5 evsizden biri bu yaş grubunda yer alırken, Kuzey Limburg’da bu oran neredeyse üçte bire kadar yükseliyor.
Prof. Hermans, özellikle çocuk bakım kurumlarından ayrılan gençlerin ciddi risk altında olduğuna dikkat çekerek, “Bu gençler için bağımsız yaşama geçiş giderek zorlaşıyor. Uygun fiyatlı konut bulmak neredeyse imkansız hale geliyor” ifadelerini kullandı.
Barınma Piyasasında Ayrımcılık İddiaları
Evsizlik deneyimi yaşayan gençlerin tanıklıkları da sorunun sosyal boyutunu gözler önüne seriyor. Kimliğini gizleyen Mira ve Irene, barınma merkezlerinde kalan bireylerin konut bulmakta ciddi engellerle karşılaştığını belirterek, “Barınma merkezinde kalıyorsan ev sahipleri sana şans bile vermiyor. Bir ev bulmak neredeyse imkansız” dedi.
Uzmanlar, bu durumun konut piyasasında ayrımcılık ve önyargıların evsizliği daha da derinleştirdiğine işaret ettiğini vurguluyor.
6 Bin 600 Çocuk Evsiz
Araştırmada en çarpıcı verilerden biri de çocuk evsizliğine ilişkin oldu. Flaman Bölgesi’nde 6 bin 600’den fazla çocuğun evsiz olduğu belirtilirken, bu çocukların çoğunun ebeveynleriyle birlikte geçici konutlarda yaşadığı ya da tahliye riski altında bulunduğu kaydedildi.
Uzmanlar, çocukların eğitim, sağlık ve psikolojik gelişimlerinin bu durumdan ciddi şekilde etkilendiğine dikkat çekiyor.
Uzmanlardan Uyarı: Çok Boyutlu Politika Şart
Araştırma sonuçları, evsizliğin yalnızca bireysel bir sorun değil, yapısal ve çok boyutlu bir kriz olduğunu ortaya koyuyor. Akademisyenler ve sosyal politika uzmanları, kalıcı çözüm için uygun fiyatlı konut üretimi, sosyal destek programlarının güçlendirilmesi ve ayrımcılıkla mücadele politikalarının eş zamanlı olarak hayata geçirilmesi gerektiğini vurguluyor.
Halil Uygun
